Share |

Helbest

Xwezî agirê Babagorgor Dareka zeytûnê ba… Mueyed Teyib  

ez bi bîranînên cemidî tijî me li êvarên bêhnteng pêsîrên hingoriya aso dimijim tîrêjên heyvê melûl melûl dibiriqin asîman xeman li hinava şewitî dibarîne berê xwe didim çolistanên ziwa li ser rêya heqîqetê siwarê hespê kumeyt im eniya qedera mirineke bêwext

AMÛDA MIN

LEZ Wexata min nîne .... Di rabûn û rûniştina xwe de Ez bilezim Di xwarin û vexwarinê de Ez bi lezim Di meş û silavdayînê de Ez bi lezim Tenê du bînvedan Bi hûrbînî lê dirawestim Vexwendina çavên te Û nivîsîna helbestê Gav û dema ji min didizin ......

vê êvarê... di xilmaşiyê de dilê min dibije te dilê min ê şûm peyadar e di qelaçên sînga te de hêlînên kewsûskan vedixepêre gûmaneke bihnperkî xwe çeng dike sifirneyê firte – firta dilxerabiyê ye gelo dibe ku careke din baran sîwana xwe venegre? û

(Ji bo Bîranîna 4 an ya koçkirina Helbestvanê navdar  şêrko Bêkes )   Jimartin  

  Dem nedema xem û giryanê ye. Jan ji êşê bihêztir e, teka zarokê bêpêngav e, çi rêya naxwaze. Di nava birînên min de, heyv giriya, ewra sahî bariya, rêvîng im, rê qetiya, di rêya min de, rê reviya.   Hizrên min li hev dicivin. Ramosanek ji lêvên mirinê axa min jibo wê ye,

  Penaberek qurnisandî Ser di ber de , Li ser çoga di pûnijê .  - min xwe gihan de tihêla wî Rawestiyam . Di rewşa wî de ramiyam Min nehişt ku bi ke dengê , xiş xiş û pêjinê . - ji nişkave serê xwe rakir Min li çavên wî meyzekir Rondikên ziwa  Ji wan di hatin xwar Kela girî , xwe di qirika wî de nagirê .

  Hat newroza xemgîn Bi bihara rengîn Bi dengê bilbilan Bi helbestên cotaran Bi bilurê şivanan binêre li çiyan gellek ar dadan mizgîna newrozê pirozbe li cîhan cejna Newrozê li kurd û kurdistan bi zanîn û bi heş bi heybeta şoreş wek ar û tîrej kawa kir erîş ser dehekê caş

  WERGÊRANA . Hasan SILÊVANI      Van hemû bajêran dê hêlim   Ewên min ditîn ûyên nedîtîn   Ezê jinan û meyê ûhevalan hêlim   Û bitinê dê li makera xwe suwar bim   Û dê di vê rêya zirav re çim

  Qamişloka min Hîn sîngê te Bi xwîna Mişel ê nemir Xunçeyên azadiyê Kolan bi kolan Av dide Hîn lêvên te Ji qîrîna siloganên jiyanê Ziwa nebûne Û ziwa nabin Hîn karwanê rojê

Rojava, zarotiya ku lêvên serav û serabê diçurisîne.. Rojava, Kevala ku êşa min di rengê reş de dinimîne.. Rojava, Toza ku li ber lingên birîndar nimêj dike.. Rojava, Hinaseya ku di sînga şervanan de asê dimîne.. Rojava, Demsalên ku destên xwe li alên azadiyê dipelînin.. Rojava,

   Li xewa şevên bêxewiyê serê xwe datînim ser balifa bîranînên pînekirî û dikevim nav xeyalên kûr û tûj pişta xwe dispêrim bayê felekê   û li demên gemar temaşe dikim ey mirovahî celadên çavsor bi tank û topan min dorpêç dikin guleyên qaleş

Ne welat e ne yar e ne gul e ne seyrane rondik e ew mirin e xurbetê ez kuştime. pencere derî girtîne nepirseke kesek nîne balîf şil bûye ji hêsira êşa xurbetê dijware. eger mirim li dûriyê canê min nehêlin virê li ser kêlê min binivîsin mixabina salên çûyê. emir borî ne hevale

Ji Tahir Elçî re       Minara Çarling bang bide û bêje Tahirê min Paqijê min kelemê di çavên çavsoran de parêzvanê rastîbêj tu çima bêpêjinî lingên min birîndar in bi birîna serê xwe birîna min birîndartir neke rabe û rastî bêje

      Tu stran û şevistanî kelha di nav rewrewka asîmanî duho bû min ê ji te re gotin bi gotin ber bi helbesta te ve straneke bi coş bigota   min ser guhên xwe re nebavêje di devê min de  henase   girêkên xirboqî ne ji qeşayê nexweziya bi par û ne heft xwezî bi nuha

Wergerandin ji erebî Brahîm Mehmûd   Dema ku ez dinivîsim hejtekim Mebesta min ne ku ez hejtedikim bi giştî… Mebest ku kîsê sîromê bi dawî bû û dengê pîre jinê ne hember banga nexweşvanê ya ku hîna romana evînê dixwîne ji bîst salan ve daku ji şeran bireve û bi dilê te bigre..

    bombe û napalm barandin wan balafiran devê xwe yê bi xwîn
 wek cinawiran
 berdabûn laşên kurdan
 jehra maran
 ax lê eman ax lê eman
 hawîrdor mij û dûman
 agir pêxistin 
li gund û bajaran
 şehîd ketin xwarê
 stêrk bi hezaran
 qêrîn û hawara dengê wan
 dagirtin valahiya asîmanan


Çav ji dîmenên te vala nabin Di berçavka te re di pûnijin Xemgîr ê şabîna gulê Guh ji şîretên te ranawestin Di xemximin ji wateyan   Ji kaniya xemkêşiya meremên te Ristên awazan di rijin Wateyên nermijandin ên kulan Bi hişkûrî em di hejin Pêjinên vezilî vekişiyan Di henteşa dengê qebe de Hestên me vediyar dibin

  Ji keleha pîroz ji xaka Arînan lehengîdeng bilind dibe
 bi rûmet û bi hêvî
pêl bi pêl dilîlîne
 li seranserî Cîhanê
 herkroniya xwe diçurise
 bi kelecaniya hêstsotîn
 govenda evînê diqîrim
 ji dilên melûl bîstîkên şîniyê diqurêfim
 çavên şaşekor

  Ji bejinê ve lihevhatî Gerdena te bi xwe sirme ye Herdû destên te hevrîşm in Tilî yên te pênivîs in Dengê te stiranbêjî ye Hisna te jî mêrgujî ye Dilê te toravêje Dîl kirime rike ya wî Ji min re got: tu razayî çawa di bînî? Min bersivda bi dildarî Çav û dest û guhên min tev

Ez şervanê bayê demê me Ez li dijî bazirganiya jiyanê Têkoşerim.. Ez li virim Ez sînga xaka xwe diparêzim Kirasê buharê li payiza xwe dikim Ez li virim û ji vir narim(naçim) ma ezê çawa te bi dest ê çavpahn û serpêlan ve berdim,hey xaka pîroz…!

li ber pencereya bendemanê qalpaxa çavên min yên hesretkêş qerimîn dilê xapînok di agirê dojeha evîna te de hate biraştin çirûskên rûkeniya te ya xweşik hinav li min şewitand di keservedana rojên zalim de lal û gêj bûm bi gavên şemitok ber bi bêrîkirina te ve dipekim çok li min sist bûn

Her rabirdû di hemû kolanên min de sema dike... darbestin Ji nişka ve, mîna her gergerînok û hetîketiyeke dewranî, wexer ji min xwest Hemû ramûsanên sîpeyîyê, û hezkirinên piçûkaniyê li hemû dîwaran xistin, û bi destnîşankirina perestgehin nû, xwe li ba kir. Dibe ku mîna kesekî bi hêviya nivîsandina nameyeke evînî be... bo firiştekê